Deel 10: Kunnen is een Kunst<\/p>\n\n\n\n
Ik ben\nerachter: het is niet willen, het is kunnen.<\/p>\n\n\n\n
Nadat ik\nzaterdagavond wederom teleurgesteld werd achtergelaten op mijn bank na wederom\neen nederlaag tegen een laagvlieger na wederom abominabel voetbal na wederom\neen uitleg van Alfons die nergens op sloeg na wederom het idee dat ik me er\ndrukker om maak dan heel de selectie en het bestuur bij elkaar werd het me\nduidelijk: ze willen wel, maar ze kunnen gewoon niet! Dat is het! In twee\nwedstrijden binnen tien dagen tijd niet kunnen scoren (althans, geen geldige\ngoal) tegen het zeer matige Fortuna Sittard, een directe concurrent in de\ndegradatiestrijd, liet me inzien dat ze\/we gewoon niet kunnen.<\/p>\n\n\n\n
Als je Lex\nmeters ziet maken, door ziet jagen, ziet lopen als een Gerard Nijboer in zijn\nbeste dagen, kan je toch alleen maar concluderen dat je de beste man veel kan\nverwijten, maar niet dat hij zijn best niet doet. Als je Tommy een volkomen\nonnodige overtreding in een kopduel ziet maken die echt rijp is voor rood en hem\neen bal op de paal ziet schieten vanaf een meter of drie: hij kan niet. Het\ngekke is: ik noem hier eigenlijk nog twee van je betere spelers, want als je\nkijkt naar de (wan)prestaties van Bakker, Goossens, Hooi, Malone, Kramer en\nmijn eeuwig-lijkende zondebok Meijers ben je helemaal geneigd de handdoek te\ngooien: hier krijgt niemand voetbal in en dus moet het op een andere manier.<\/p>\n\n\n\n
Die andere\nmanier is zeker niet afwachten in je eigen zestien meter. Die andere manier is\nook niet door de verkeerde agressie aan de dag te leggen door middel van\nfrustratieovertredingen of door wegwerpgebaren. Die andere manier is door te\ngaan voetballen zoals de supporters het graag zien: aanvallend voetbal met\nstrijd en een hoop opportunisme. Niet dat we daar veel meer punten mee gaan\nhalen, maar je geeft je supporters in ieder geval iets: <\/em>liever met 6-4 verliezen dan met (wederom) een 1-0. <\/p>\n\n\n\n Het gebrek\naan kwaliteit binnen deze spelersgroep moet Fonsie toch ook al opgevallen zijn\nbij de start van het seizoen. Ik heb het al 35 keer benoemd, maar het vertrek\nvan El Khayati en Becker zag iedereen van verre aankomen. Dat je die twee nooit\n\u00e9\u00e9n-op-\u00e9\u00e9n kan vervangen met ons budget is waar, maar een beetje betere\nscouting had geen kwaad gekund, toch? Ik word zo langzamerhand een vervelende\nLP, maar wat er bij gekomen is, is echt (zelfs) dit niveau onwaardig en dus is\ner nul concurrentie voor al die (zeer) middelmatige spelers die er nu in staan.<\/p>\n\n\n\n Dat laatste\nis direct mijn derde punt van (gegronde) kritiek voor Fons: waarom zo lang\nvasthouden aan een vaste kern die niet presteert? Hopen op een wonder? Als je\nnu nog niet gezien hebt dat deze spelers (Meijers, Malone, Bakker, Goossens,\nKramer, Hooi, Bilal, Falkenburg om er een paar uit te lichten) gewoon niet\n(meer) de kwaliteit hebben om in de Eredivisie te voetballen, waarom dan wel\nelke week dezelfde namen opstellen? Wees een vent, neem impopulaire\nbeslissingen en gooi desnoods je jeugd erin: we verliezen nu ook bijna elke\nwedstrijd, veel slechter kan het niet gaan, toch?<\/p>\n\n\n\n Dus voor al\ndie criticasters die zeggen dat een andere trainer echt niet gaat helpen: dat\ndenk ik wel. Hierboven opgesomd: Haags voetballen (met bluf en branie, waar is\nCo Adriaanse als je hem nodig hebt?), meer creativiteit inbrengen (Haye maar\neens laten starten, Fons?) en eigen jeugd inpassen en doorschuiven: de beste\nspelers dit jaar zijn Pinas, Van Ewijk, Summerville en Koopmans.<\/p>\n\n\n\n Deze lijn\nlanger doortrekken betekent onherroepelijk problemen, maar gezien de komende\ntegenstanders zal Fons wel weer gaan leunen op ervaring, want nu komen de\nwedstrijden waarin punten gehaald MOETEN worden: Willem II thuis, Heracles uit,\nFC Twente thuis, FC Groningen thuis. Ik wens hem veel succes, wijsheid en\ncojones: Meijers kan echt niet en niet meer, Fons. <\/p>\n\n\n\n Den Haag is\ngeen Maaskantje werd er gisteren geroepen: kijken wat men daar van denkt half\ndecember.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Deel 10: Kunnen is een Kunst Ik ben erachter: het is niet willen, het is kunnen. Nadat ik zaterdagavond wederom teleurgesteld werd achtergelaten op mijn bank na wederom een nederlaag tegen een laagvlieger na wederom abominabel voetbal na wederom een uitleg van Alfons die nergens op sloeg na wederom het idee dat ik me er … <\/p>\n