Ik moet\nzeggen: ik heb de laatste tijd zelden zo gelachen als tijdens en vooral na de\nlaatste Vereniging van Eigenaars-vergadering die ik onlangs had. <\/p>\n\n\n\n
Ik moet\neerlijk zeggen: ik heb een verleden met VVE\u2019s. Ik ben ooit tot penningmeester\ngebombardeerd door mijn lieftallige ex tijdens mijn afwezigheid (waarbij zij\ndus opperde dat ik een heel goede penningmeester zou zijn: ik kan mijn eigen\nfinanci\u00ebn nauwelijks bijhouden, laat staan die voor een geheel flat). Achteraf\nvind ik het humor; destijds vond ik het wel prima, tot de rekeningen zich op\ngingen stapelen, ik dingen moest gaan regelen en mensen mij aan gingen kijken\nwat betreft diezelfde rekeningen (die meestal ook nog handelden over dingen die\nmij als a-technicus numero uno niets zeiden). Leuk joh, penningmeester van een\nVVE. Groot succes: ik denk dat men daar nog steeds, ongeveer dertien jaar na\ndato, de klap niet te boven is. <\/p>\n\n\n\n
Dat was\ntrouwens in Groningen: toen de relatie daar op de klippen liep zwoer ik mezelf\nook direct nooit<\/em> meer in een VVE Bestuur plaats te gaan nemen. Daar heb\nik me tot ongeveer een jaar geleden prima aan gehouden: ik heb tot twee jaar\nterug geen vergadering meer bijgewoond van een VVE: ik woon hier nu een jaar of\ntien\/elf, dus ik heb er denk ik een stuk of negen gemist en ik denk dat gemist\necht te sterk uitgedrukt is. Ik was er niet en vond het prima. <\/p>\n\n\n\n Tot twee\njaar terug dus: vanwege de verhoging van de bijdrage en de steeds terugkerende\n\u2018eenmalige\u2019 kosten (ja, een contradictio in terminis, maar helaas waar) besloot\nik me aan te sluiten bij Blok Buurman. Blok Buurman was tegen de verhogingen,\nwas tegen elk meerjarenplan, was tegen viooltjes in het bloembed en was\neigenlijk dus tegen alles. Dat klonk goed: zoals velen van jullie weten ben ik\nook tegen veel, zo niet alles.<\/p>\n\n\n\n Eenmaal\naangekomen bij de vergadering bleek al snel dat Blok Buurman bestond uit de\nBuurman zelf en ik. Twee man op een stuk of twintig: geen beste score. Al snel\nbleek destijds ook al dat Buurman zijn argumenten a. niet best waren en b. nog\nslechter geformuleerd werden door Buurman zelf. Helaas was mijn revolutiegevoel\nbinnen drie minuten verdwenen (of eigenlijk al toen ik de zaal binnentrad: ik\nwist dat mijn buurt niet de meest levendige van Den Haag en omstreken is, maar\nde gemiddelde leeftijd lag hier rond de 107 en ik denk dat er tijdens de\nvergadering drie zijn overleden, maar dat laatste weet ik niet zeker: misschien\nwaren ze het al v\u00f3\u00f3r de vergadering).<\/p>\n\n\n\n Goed, dat\nwas twee jaar terug, vorig jaar ben ik weer gegaan (eigenlijk met dezelfde\nreden). Bij binnenkomst werd ik direct geclaimd door Buurman, maar ik heb dat\njuk kunnen afgooien en toen echt niemand in de Kascommissie wilde ben ik toch\nmaar toegetreden. Een vlaag van verstandsverbijstering, maar destijds vond ik\nhet zo rot voor die mensen daar voorin die zaal die de wanhoop nabij waren\nomdat niemand van de 107-jarigen \u00fcberhaupt nog een computer kan opstarten, laat\nstaan een Balans of P&L-rekening zouden kunnen openen. Giers offerde zich.<\/p>\n\n\n\n De\nKascommissie was prima hoor, \u00e9\u00e9n avondje een beetje klikken en klaar. Dus weer\nop naar de VVE-vergadering! Het gekke is: zo langzamerhand verheugde ik me erop\nnet zoals ik me vroeger op \u2018Buren\u2019 van de VPRO kon verheugen: ik vind het\nprachtig als mensen uren kunnen zeiken op of over niks. Kleine ergernissen waar\nenorm over gediscussieerd moet worden door mensen: voer voor fijnproevers en\nvoordat je het weet zit je mee te praten over een tegeltje dat los zit bij de\nkelderboxen. <\/p>\n\n\n\n Het moment\ndat je beseft dat je daadwerkelijk in een discussie zit die over de liftdeur\ngaat die niet goed sluit: onbetaalbaar, zeker aangezien ik die hele lift nooit\ngebruik en het me werkelijk waar niets kan schelen of die nou goed sluit of\nniet. Ik word er dus in meegezogen, ik kies partij (bijna standaard tegen\nBuurman tegenwoordig) en ga discussi\u00ebren, omdat dat nou eenmaal gewoon een\nhobby is van me. Naarmate de avond vordert en de zoveelste discussie is\nuitgebroken (dit keer over een contributie die \u2018we\u2019 betalen voor iets wat\nkennelijk nooit nodig is geweest, hilarisch) begin ik eigenlijk al te lachen en\ndat doe ik pas echt hardop als ik weer thuis ben. Hier maken mensen zich dus\ndruk om! Moza\u00efekjes, steentjes die los liggen, de kleur van de liftdeur en zo\nkan ik nog uren doorgaan. Prachtig, toch? \u00d3f zal iedereen daar zo zitten als ik:\nlekker discussi\u00ebren over niks en je thuis het ongans lachen? Ik heb wel echt\neen hobby erbij en ga me denk ik ook in vreemde VVE\u2019s mengen, of in ieder geval\nin de vergaderingen daarvan.<\/p>\n\n\n\n O ja, ik ben\ntegenwoordig ook Algemeen Bestuurslid van mijn eigen VVE. Mijn ego is toch sterker\ndan mijn ruggengraat.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ik moet zeggen: ik heb de laatste tijd zelden zo gelachen als tijdens en vooral na de laatste Vereniging van Eigenaars-vergadering die ik onlangs had. Ik moet eerlijk zeggen: ik heb een verleden met VVE\u2019s. Ik ben ooit tot penningmeester gebombardeerd door mijn lieftallige ex tijdens mijn afwezigheid (waarbij zij dus opperde dat ik een … <\/p>\n