Duitsland \u2013 Nederland 2-4. <\/p>\n\n\n\n
Jaja, we gaan naar Euro2020 (nou ja, dat moet haast wel nu)\nen zijn weer in extase!<\/p>\n\n\n\n
Sorry, het blijft toch altijd een geweldig gevoel om van de\nDuitsers te winnen: ik weet bij mezelf geeneens waarom, want altijd als ik in\nDuitsland ben verbaas ik me er weer over hoe vriendelijk de mensen daar zijn.\nOk, ze zijn ietwat opstandig geweest tot twee keer toe in de 20e<\/sup>\neeuw, maar die gebeurtenissen liggen ver achter ons. In 1974 werd ik zelf\ngeboren, dus die finale van het Wereldkampioenschap kan ook niet echt meespelen\nen in 1988 pakten we ze. In eigen huis, in de halve finale van het EK. Ik denk\ndat dat op dat moment het hoogtepunt was in mijn 12-jarige leven, groter geluk\nhad ik niet gekend. We versloegen de Duitsers! Dat de mensen om mij heen toen\nnog wel een bepaald soort sentiment hadden was me wel duidelijk, maar ik had\nvooral een hekel aan Matth\u00e4us, Thon, Littbarski, Kohler en Brehme (de hekel aan\nV\u00f6ller volgde twee jaar later), gewoon om hoe ze waren. Wist ik veel, iedereen\nhaatte Matth\u00e4us, dus ik ook.<\/p>\n\n\n\n De daaropvolgende jaren werd het kommer en kwel. In 1990,\nItali\u00eb, verloren we kansloos op het WK, ondanks dat Frenkie (Frenkie de Eerste)\nnog wel even Rudi V. uit de wedstrijd haalde. Zelden een rochel z\u00f3 toegejuicht.\nIn Milaan verloor ons AC het van Internazionale. In 1992 op het EK In Zweden\ntikten we ze weer horendol. 1992, het kampioenschap dat we niet konden missen,\nwe waren toen zo verschrikkelijk goed\u2026tot Schmeichel anders besloot en de\npenalty van Van Basten pakte. Weg prolongatie, weg goede gevoel na de 3-1\noverwinning op de Duitsers, weg gouden generatie. We speelden een paar keer vriendschappelijk\ntegen ze en troffen ze pas weer op een eindtoernooi in 2004 in Portugal: 1-1,\nVan Nistelrooij in minuut 81. De nieuwe gouden generatie speelde (en ja, ook Andy van der Meijde deed mee,\nmaar het is niet alles goud dat er blinkt), de generatie die de EK-titel in\n2000 miraculeus misgelopen was door 24 penalties tegen Itali\u00eb te missen (als ik\nToldo ooit nog tegenkom\u2026) en Duitsland had bijvoorbeeld een Kahn, Ballack,\nHamann en Schweinsteiger die mij niet heel erg konden bekoren.<\/p>\n\n\n\n Die dekselse Duitsers (ok Evert ten Napel, ik haat het\nwoord, maar het allitereert zo fijn!) kwamen echter in al die tussenliggende\njaren wel tot finales en tot Europese – en Wereldtitels, meestal tot groot\nongenoegen van mij en heel veel mensen om me heen. Maar waarom? Het is, denk\nik, vooral het David tegen Goliath idee: het kleine Nederland tegen de grote\noverheerser. Het kleine, beperkte broertje tegen de grote sterke Arische broer\ndie ons zoveel had gekost in het verleden. Bijna altijd onterecht verloren, of\ndoor hogere machten, of door\u2026ja, roept u maar. In 2012 troffen we ze voor het\nlaatst op een groot toernooi, wederom op een EK. Ergens ver weg in de Oekra\u00efne\nspeelde Nederland het meest erbarmelijke eindtoernooi sinds ik goed en wel\nvoetbal kon kijken: kansloos eruit, kansloos 1-2 verlies tegen Duitsland (Mario\nGomez twee maal, Mario fucking Gomez of all people, de meest beperkte spits bij\nDuitsland ooit) en dat nog wel tussen twee top WK\u2019s in.<\/p>\n\n\n\n Toen de loting voor de Nations League was verricht werden we\nin onze poule volstrekt kansloos geacht: we hadden ons niet geplaatst voor het\nWK 2018 in Rusland (gewonnen door Frankrijk) en ook al niet voor het EK 2016 in\nFrankrijk (gewonnen door Portugal): het Nederlandse voetbal zat in een enorme\ndip, een dip die we vooral onszelf hebben aangepraat en die een selffulfilling\nprophecy is geworden: we waren echt niet slechter dan landen als IJsland,\nTurkije, Wales en Zweden. Echt niet. Mismanagement bij de KNVB en verkeerde\nkeuzes in selecties alsmede de almaar zeurende achterban zorgden voor slechte\nresultaten en een vicieuze cirkel. De loting: Frankrijk en Duitsland. De nummer\ndrie degradeert, de rest van wat er gebeurt snap ik geen hol van, maar ik\nbegrijp wel dat bovenaan eindigen goed is. Wie die Nations League vlekkeloos\nkan uitleggen verdient een standbeeld. Na de loting werd direct gespeculeerd\nhoeveel goals we zouden moeten slikken en wanneer bondscoach Koeman de zak zou\nkrijgen: hier was geen eer te behalen.<\/p>\n\n\n\n Echter, in de tussentijd faalde ook Duitsland in Rusland\n(uitschakeling poulefase, wat hadden we alsnog een lol, verliezen van\nZuid-Korea hahaha) en ging er veel meer mis met Die Mannschaft. De\nErdogan-volgelingen \u00d6zil en G\u00fcndogan kregen de volle laag vanwege een foto en\nhet leed was geschied: alle creativiteit verdween in \u00e9\u00e9n klap uit de ploeg en\nde Kampfgeist waar dit team om bekend stond was grotendeels verloren. Er was\niets goed mis bij de Duitsers. <\/p>\n\n\n\n Wij verloren onze eerste wedstrijd uit bij Frankrijk, zoals\nverwacht. Wat echter NIET verwacht was, was de intensiteit waarmee Nederland\ntoch speelde: er was de afgelopen tijd door redelijke successen in Europa voor\nzowel Ajax als PSV een nieuw geloof geboren dat we weer mee konden en kunnen\ndoen. Frenkie de Tweede gaf zijn visitekaartje voorgoed af (Giroud denkt sinds\ndie dag dat hij een draaideur is en Griezmann wordt badend in het zweet wakker\nbij de naam \u2018Le Jeune\u2019) en Memphis is niet alleen voor de kerk, maar ook voor\nhet voetbal herboren: wat een kracht, wat een power, wat een snelheid, wat een\nbalbeheersing, wat een gigant. Neem daarnaast de Gentle Giant Killer Matthijs\nde Ligt en daarnaast de duurste verdediger aller tijden en je geraamte staat.\nGoed gedaan, Ronald. OK, we verloren met 2-1, maar dat dat op deze manier ging\n(we deden mee, hoera!!) was al heel wat, het was de Wereldkampioen waarvan we\nverloren.<\/p>\n\n\n\n En toen kwam de Grote Ommekeer. Nederland \u2013 Duitsland 3-0.\nDRIE NUL. DREI ZU NULL. Nederland \u2013 Duitsland. Geen damesvolleybal, geen Davis\nCup, nee, een voetbalwedstrijd die nog half ergens om gaat ook. Geflatteerd?\nJa. Maakt dat uit? Neen.<\/p>\n\n\n\n En na die hele nasleep van de Nations League waarin we de\nfinale uiteindelijk verloren van Portugal (in Portugal, de slechtste wedstrijd\nonder Koeman denk ik) hadden we een valse start voor de EK Kwalificatie: we\nverloren met 2-3 in die Amsterdamse UFO van Duitsland na de eerste helft\nhelemaal horendol gespeeld te zijn. Dat deed weer even pijn, maar de tweede\nhelft gaf hoop. Intussen werd Noord Ierland groter gemaakt dan ze zelf ooit\nkonden dromen en dus moesten we uit, in Hamburg, van die Duitsers winnen. Het\nmoest en dus geschiedde. Na een vlotte 1-0 achterstand en wederom geen beste\neerste helft stond de Next Generation op in de tweede helft, mede na de wissels\nvan Dumfries en De Roon (zullen we die twee maar niet meer doen voorlopig,\nRonald?). Twee- vier. Juichen! Dat deed ik. Om Memphis, om Frenkie de Tweede,\nom Virgil en Matthijs en, vooral, om Wijnaldum. Die heeft zo soms ineens een\nwedstrijd\u2026pffff.<\/p>\n\n\n\n Dus zijn wij weer even de bovenliggende partij, jammer dat\ndat niet vlak voor het vakantieseizoen is gebeurd. Altijd lekker om Duitsers\nuit te lachen in Lloret, Salou, Chersonissos, Albufeira of op Mallorca. Nu die\nNoord Ieren nog even pakken (uit gelijk en thuis winnen is genoeg) en we zijn\ner weer bij! Overigens gaan de Duitsers ook gewoon (zoals het hoort).<\/p>\n\n\n\n VIER \u2013 TWEE in Duitsland winnen: Nooit vertoond en ik vraag\nme af of het ooit nog zal gebeuren, alhoewel de jeugdteams heel veel hoop geven\nvoor de toekomst. Geniet ervan. Klotemoffen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Duitsland \u2013 Nederland 2-4. Jaja, we gaan naar Euro2020 (nou ja, dat moet haast wel nu) en zijn weer in extase! Sorry, het blijft toch altijd een geweldig gevoel om van de Duitsers te winnen: ik weet bij mezelf geeneens waarom, want altijd als ik in Duitsland ben verbaas ik me er weer over hoe … <\/p>\n