Het is en blijft lastig voor me om mijn hersenen uit te\nzetten en dingen te doen.<\/p>\n\n\n\n
Het daadwerkelijk doen zit niet zozeer in mijn genen.\nEigenlijk heb ik gewoon een hekel aan dingen doen: het moeten achter alles wat\nje moet doen roept bij mij een enorme aversie op die ik eigenlijk nooit uit kan\nleggen: ik ben niet lui en als ik werk geef ik me daar voor honderd procent (in\ntegenstelling tot wat mensen vaak zeggen is honderd bij procenten maximaal) of\nmeer, als ik de spirit van het sporten te pakken heb doe ik dat daar ook mee en\nals er mensen een beroep op me doen probeer ik me ook daar volledig voor in te\nzetten. Tot zover het promotieverhaaltje over mezelf: stem op mij!!<\/p>\n\n\n\n
Echter is het leven als nadenkend mens niet altijd even\nmakkelijk, zeker niet als relativeren niet echt in mijn handleiding staat: ik\nvind dus al snel overal iets van en discussieer graag, in tegenstelling tot de\nmeeste mensen in mijn omgeving. Ik denk zodoende ook na over de dingen die\nmoeten en dat eigenlijk onze hele hedendaagse samenleving daarop gebaseerd is,\nmaar waarom? Is er anders anarchie en onrust, wordt heel onze samenleving\noverhoop gegooid als we er andere idee\u00ebn op na gaan houden? Eigenlijk denk ik\ndat juist het omgekeerde het geval zou zijn.<\/p>\n\n\n\n
Want zeg eerlijk, wat stelt het allemaal voor wat we doen?\nAlles is gebaseerd op het materialistische en daar vanaf geleid komen 80 % van\nde banen. Ik weet dat dit heel zwart-wit geschetst is en dat het onmogelijk is\nterug te gaan naar het begin, maar ik hoop toch dat er meer mensen nadenken\nwaarom ze dingen doen: eigenlijk zit je namelijk vanaf je geboorte vast aan een\npatroon. Je moet naar school, naar een vervolgopleiding, bent verplicht om tot\neen bepaalde leeftijd op school te zitten en daarna word je geacht tot je\n(intussen) 67e<\/sup> te werken met 26 vrije dagen per jaar (voor de\nmeesten). Dus op het moment dat je lichaam het beste wel gehad heeft, mag je\ngaan genieten van \u00e9chte vrijheid: want iedereen is (in ieder geval hier in\nNederland) geboren in \u2018vrijheid\u2019, die eigenlijk dus helemaal geen vrijheid is.<\/p>\n\n\n\n De gemiddelde leeftijd van overlijden ligt namelijk voor\nmannen op 76 jaar, die voor vrouwen op 81. Je hebt dus uiteindelijk (gemiddeld)\neen jaar of elf om te genieten van wat je hebt opgebouwd in (gemiddeld) een jaar\nof veertig. Ik ben niet zo goed in kansberekening en vergelijkingen en\ndergelijke, maar dit lijkt geen heel eerlijke balans, toch? En toch, toch\naccepteren we dit als bijna gehele samenleving\u2026dat is gek. Vind ik althans. Je\nleeft namelijk echt maar \u00e9\u00e9n keer en de \u2018vrijheid\u2019 die je daarin geniet is dus\neen schijnvrijheid, maar wel een compleet geaccepteerde: sterker nog, als je\nhier anders over denkt of niet mee wil lopen in de georganiseerde parade word\nje al snel als \u2018anders\u2019 of \u2018gek\u2019 weggezet en op den duur uitgekotst door het\novergrote merendeel van de mensen.<\/p>\n\n\n\n Dit is geen oproep tot anarchie, nogmaals. Het is wel een\noproep aan iedereen om anders te kijken naar de samenleving en naar de mensen\ndie daar misschien een iets andere kijk op nahouden dan de gemiddelde mens. Het\nblijven volgen van een protocol dat gegroeid is aan het einde van de 19e<\/sup>\neeuw en verder doorgegaan is in de 20e<\/sup> eeuw is misschien helemaal\nniet meer het protocol dat past bij deze tijd: een ernstig verouderd protocol\ndat past bij een steeds sneller vernieuwende samenleving gaat ergens wringen.\nHet Calvinisme is niet (of nauwelijks) meer, elke dag met honderdduizenden in\neen file staan is echt te gek voor woorden met alle technologie die we\ntegenwoordig hebben. <\/p>\n\n\n\n De samenleving is toe aan vernieuwing en aan hoe we daar met\nzijn allen invulling aan geven: laat die 40-urige werkweek los, laat die\n9-tot-5 mentaliteit los, laat de oude denkbeelden varen en accepteer de nieuwe.\nWat die nieuwe precies moeten zijn: dat weet ik ook niet, maar laten we daar\ndan even heel goed over na gaan denken.<\/p>\n\n\n\n O ja, sorry voor een ieder waar ik nodeloze discussies mee\naanga: ik zal niet zeggen dat ik er niets aan kan doen of dat ik \u2018nou eenmaal\nzo ben\u2019, maar ik doe het graag. Zo ben ik nou eenmaal, sorry, ik kan er niets\naan doen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Het is en blijft lastig voor me om mijn hersenen uit te zetten en dingen te doen. Het daadwerkelijk doen zit niet zozeer in mijn genen. Eigenlijk heb ik gewoon een hekel aan dingen doen: het moeten achter alles wat je moet doen roept bij mij een enorme aversie op die ik eigenlijk nooit uit … <\/p>\n