Tijdens een speurtocht op het algemeen intussen wel bekende\nInternet kwam ik op een pagina over de American Music Awards, de AMA\u2019s. In de\nVerenigde Staten zijn dit enorm prestigieuze awards, want gekozen door het\npubliek. <\/p>\n\n\n\n
Maar wat voor een smaak heeft het Amerikaanse publiek, in\n2018 won Taylor Swift weer eens 328 awards (metafoor) en ook Camila Cabello en\nCardi B wonnen er enkelen. Ja, laat dat maar even indalen\u2026Taylor vestigde\nsowieso een record door haar 4235e<\/sup> award (metafoor) te winnen en\ndaarmee dus recordhouder te worden bij de vrouwelijke artiesten. Er is er nog\n\u00e9\u00e9n groter in totaal aantal awards: Michael Jackson. Ja, laat dat allemaal\nnogmaals maar even indalen: het houdt dus in dat Taylor Swift een groter artiest\nis (gemeten naar de awards en de populariteit bij het publiek) dan bijvoorbeeld\nDiana Ross, Aretha Franklin, Tina Turner, Barbra Streisand, Madonna en Adele.\nJa, laat dat maar weer even allemaal indalen: fucking Taylor Swift, die we hier\nvan welgeteld \u00e9\u00e9n nummer hit kennen die de vijfde plaats heeft bereikt (\u2018Shake\nit Off\u2019). In totaal scoorde ze negen top-40 hits: nou zeg ik niet (juist niet)\ndat de top-40 leidend moet zijn voor goede muziek, maar in het genre dat zij\nten gehore brengt is dat juist de doelgroep, getuige ook al die awards. Ter\nvergelijk: Madonna had (tot nu toe) 55 top-40 hits. Koekoek.<\/p>\n\n\n\n Nu verbaas ik me in Nederland ook over de \u2018smaak\u2019 die er heerst: Broederliefde, Frenna, Bokoesam en ga zo maar door vind ik heel ver verwijderd van wat ik muziek noem, maar wat de hedendaagse jeugd fantastisch vindt (bedankt, Dusan). Wat mij, naast de muziek zelf, vooral dwarszit is het taalgebruik: niet zozeer de scheldwoorden of aanstootgevende kreten, maar het gebruik van het \u2018Nederlands\u2019: ik als (zelfuitgeroepen) purist vind het echt verschrikkelijk. Het zal dichterlijke vrijheid zijn, het zal kunst zijn (want het blijft natuurlijk wel muziek, wat weet ik er nou van) en het zal aanslaan, maar deze muziek is echt niet voor mij. Nope, noppes, nada, nooit. <\/p>\n\n\n\n Er zijn enkele genres die ik sowieso slecht trek naast deze\nnieuwe Nederhop: jazz is er daar \u00e9\u00e9n van en eigenlijk wel de belangrijkste qua\nirritatie en ongemak. Ik word zenuwenziek van jazz.\nPingeldepangelploeinkplinkplonkplink, alles lijkt door elkaar te razen, alles\ngaat (vaak) snel en ik krijg er een gevoel van dat ik ook snel moet, even snel\nmijn drankje opdrinken, snel naar huis, snel naar de tram en snel vooral door\nnaar wat ik ook nog allemaal moet doen, snel, snel. Dat krijg ik van jazz: het\ngevoel alsof je vier gram speed in \u00e9\u00e9n keer achterover hebt geslagen en je een\nuur de tijd hebt gekregen om vier puzzels op te lossen. Of zoals Spud uit\nTrainspotting op een sollicitatie zit voor een baan die hij helemaal niet wil\nhebben, maar wel heel graag zijn uitkering wil behouden. Dat gevoel geeft jazz\nme dus.<\/p>\n\n\n\n Even terug naar waar ik vandaan kwam: het wil niet zeggen\ndat ik geen respect heb voor de mannen van Broederliefde (of al de rest die\nvolgt in het nederhopgenre), sterker nog, ik heb tonnen respect voor ze: ze\ndoen dingen met hun hart, want het blijft hun muziek, waar ze ook nog eens\nenorm succesvol mee zijn, dus eigenlijk kan ik alleen maar opkijken tegen hun\nmanier van (veel) geld verdienen\u2026en wat weet ik van muziek? Ik kom uit de\ngabberscene, uit de eerste golf van houseliefhebbers, uit de \u2018Alles naar de\nKlote\u2019 tijd. Tja\u2026genoeg gezegd, denk ik.<\/p>\n\n\n\n Overigens was er in die tijd ook een enorme beweging die\nzich afzette tegen de gabbermuziek en alles wat daar in het verlengde van lag.\nIk denk dat die beweging enorm gesteund werd door mannen van middelbare\nleeftijd die verandering heel moeilijk vonden\u2026.<\/p>\n\n\n\n Ik word oud.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tijdens een speurtocht op het algemeen intussen wel bekende Internet kwam ik op een pagina over de American Music Awards, de AMA\u2019s. In de Verenigde Staten zijn dit enorm prestigieuze awards, want gekozen door het publiek. Maar wat voor een smaak heeft het Amerikaanse publiek, in 2018 won Taylor Swift weer eens 328 awards (metafoor) … <\/p>\n